Laatste update: 19 oktober 2026
In het oude dorpscentrum van Uithoorn wonen Julia en Maarten met hun twee zonen in een bijzonder pand uit 1870. Het huis bestond vroeger uit twee woningen, waarvan één een groentewinkel was. Na ruim twintig jaar besloten ze de complete benedenverdieping te verbouwen. We kijken binnen in een interieur met bruintinten, waar zacht beige, terracotta en chocoladebruin samenkomen in een nieuwe, moderne inrichting.
Van landelijk naar modern
De zoektocht naar een oud pand met een redelijke tuin bracht Julia en Maarten in 2003 vanuit Amsterdam naar Uithoorn. “We hadden nog nooit van Uithoorn gehoord”, vertelt Julia. “De eerste jaren moesten we vooral veel aan het huis laten herstellen en isoleren. En natuurlijk kinderkamers creëren. Voor het interieur kozen we destijds voor de toen ook populaire landelijke stijl. Dat paste bij het pand, maar in de loop der jaren veranderde onze smaak. Na ruim twintig jaar was het huis bovendien toe aan een flinke update. We besloten de complete benedenverdieping in één keer aan te pakken.



Daarbij hebben we vooral gekeken naar wat ons gezin inmiddels nodig heeft. Met twee volwassen zonen van 18 en 19 jaar wilden we meer privacy en de mogelijkheid om ruimtes afzonderlijk te gebruiken zodat zij met vrienden en muziek aan in de keuken kunnen zitten en wij nog televisie kunnen kijken in de woonkamer.”

De grote woonkeuken kreeg een ruimere, rechte opstelling en tussen de keuken en woonkamer kwam een zwarte stalen schuifdeur. Ook tussen de woonkamer en de kantoorruimte werd dezelfde stalen schuifdeur geplaatst. De bijkeuken werd ook opnieuw ingericht als wasruimte, met een plek om te darten. Julia: “Zo kunnen we de vier ruimtes afzonderlijk gebruiken of juist alles open te laten. Net waar iedereen behoefte aan heeft.”
Eén kleurenpalet voor de hele benedenverdieping
Bij de verbouwing bleven twee bestaande vloeren behouden als uitgangspunt. De houten vloer in de woonkamer werd eerder geschuurd en opnieuw gelakt. In de keuken en hal lag al een EPI Corestone gietvloer over de bestaande tegelvloer in de kleur Stony.

“We wilden dat de verschillende ruimtes mooi in elkaar zouden overlopen”, legt Julia uit. “Daarom hebben we de materiaal- en kleurkeuzes heel simpel ingedeeld. We hebben een zwarte stalen open haard en een splittrap met een stalen frame. Daarom besloten we alles wat van staal is zwart te houden of zwart te maken. Dat geldt dus ook voor de nieuwe schuifdeuren. Al het houtwerk, zoals deuren, kozijnen, plinten en deurposten, hebben we RAL 9010 wit laten verven. En voor alle wanden wilden we één kleur.”
Voor die laatste keuze pakten Julia en Maarten de kleurenkaart van Little Greene erbij. “Die kleurkaart is superpraktisch. We hebben verschillende wit- en beigetinten bekeken en vooral gekeken naar de ondertonen. Omdat we een grijze gietvloer in de keuken hebben, wilden we geen tint die naar geel of roze neigt.” Ook het vorige interieur speelde misschien mee bij de kleurkeuze. “We komen natuurlijk uit een huis met voornamelijk grijs”, lacht Julia. “Dan is beige met een grijze ondertoon een mooie stap.”
De keuze viel op Rolling Fog Light, die op alle wanden van de benedenverdieping terugkomt. Voor de houten balken en een kast kozen ze de donkerdere variant Rolling Fog Dark.


Ik houd van die ton-sur-ton tinten, waardoor het overal net iets anders is, maar toch één geheel vormt. Ik vind kleur prachtig in de huizen waar we voor Stek Magazine binnenkijken, maar voor mijn eigen huis kom ik echt tot rust in deze kleuren. Daarbij houd ik van het contrast met zwart en de accenten in heel donkerbruin.



Het Dekton Kelya-werkblad in de keuken brengt de gekozen kleuren samen. De bruine vegen en lichtgrijze aders sluiten aan bij de beige wanden en grijze gietvloer. “De kleur Kelya kozen we eigenlijk als eerste. Het blad heeft alle tinten die we eigenlijk hebben en terug willen zien. Door de donkerbruine vegen in het blad juist terug te brengen in de lampen, eetkamerstoelen en accessoires en in de kast in de woonkamer, benadrukken we dat deel van het blad. Het blad brengt eigenlijk alles samen. Door de kleuren op verschillende plekken te laten terugkomen, sluiten alle ruimtes mooi op elkaar aan. En doordat de wanden nu overal dezelfde kleur hebben in plaats van wit, oogt de benedenverdieping veel rustiger.”
Twaalf lagen verf op de trap
Ook de trap kreeg een make-over. Het stalen frame werd matzwart en Julia besloot de houten treden zelf te schilderen in Rolling Fog Light, dezelfde kleur als de muren. “We hebben AI er nog flink op losgelaten en wat beelden gegenereerd”, lacht Julia. “Zouden we de treden een tintje donkerder maken? Of de hele trap in Rolling Fog schilderen? Uiteindelijk heb ik vastgehouden aan onze kleurkeuzes: het stalen frame matzwart en de treden in Rolling Fog Light. Daardoor lijkt de trap meer te zweven.”

We hebben vastgehouden aan de gekozen kleuren en materialen


Voordat ze kon schilderen, wachtte haar nog een flinke klus. “Ik ben bijna tien dagen bezig geweest om alle twaalf lagen oude verf te verwijderen en de treden te schuren. En dan steeds weer afplakken vanwege het contrast tussen het lichte hout en het zwarte staal.” Voor de treden gebruikte Julia de vloerverf van Little Greene. “Dat bleek echt een topkeuze. Na één laag was het eigenlijk al mooi en nu, een paar maanden later, ziet het er nog steeds prachtig uit. Een aanrader dus alhoewel ik de klus zelf volgende keer wel uitbesteed.”
Een nieuwe zithoek
De woonkamer was volgens Julia een grote puzzel. Door de vele ramen komt er veel daglicht binnen, maar de indeling van de zithoek en de plek voor de televisie waren daardoor niet eenvoudig.

Toen we hier net woonden, hebben we een grote kastenwand laten maken waarin de televisie achter gesloten deuren verdween. Nu wilden we juist een grote televisie en afscheid nemen van de landelijke uitstraling van die kast.


De kastenwand werd verwijderd en achter de oude afwerking kwam zelfs nog een behanglaag tevoorschijn en uiteindelijk gewoon de stenen buitenmuur. De wanden werden daarom eerst goed geïsoleerd en opnieuw afgewerkt met gipsplaten en stucwerk. Ook de bedrading voor de televisie en wandlampen werd weggewerkt. “De televisie hangt nu gewoon aan de muur. Hij is natuurlijk zichtbaar, maar alle bedrading is netjes weggewerkt. Superstrak.”

Voor de zithoek stond vooral het gebruiksgemak voorop. “We wilden weer een echt grote bank, met verschillende mogelijkheden om met z’n vieren ruim te zitten of lekker languit te liggen.” Tijdens een fotoshoot maakte Julia kennis met 4×6 Sofa. Samen met Maarten besloot ze een kijkje te nemen in de showroom. “We hadden zelf al een idee van wat we wilden, maar tijdens een verbouwing moet je zoveel keuzes maken. We hadden niet veel behoefte om eindeloos allerlei banken en opstellingen te onderzoeken.”
Het concept van 4×6 Sofa sprak hen aan. Er zijn zes verschillende bankmodellen, elk met een eigen zitcomfort, en 24 kleuren. “We hebben eerst drie modellen uitgezocht die we mooi vonden en zijn daarna overal gaan proefzitten. Uiteindelijk kwamen we al snel uit bij de Lounge 6.”


Ook de kleur moest passen bij het nieuwe interieur. “We hebben verschillende bruintinten bekeken, maar de bank mocht best wat meer kleur hebben dan crème of beige.” De keuze viel op Roest Uni, een warme terra-achtige tint.
De terracottakleur steekt ook mooier af tegen het lichte kleed dan tegen de houten vloer.
Eenmaal thuis gingen Julia en Maarten met de configurator aan de slag om de bank samen te stellen. “Met een handig tafeltje tussen de elementen creëer je wat meer individuele ruimte. Bovendien kunnen we later nog schuiven met de opstelling en dat spreekt mij natuurlijk wel aan.” Ze kozen ook voor de bijpassende poef en kussens, later aangevuld met sierkussens in verschillende tinten uit het kleurenpalet.
Een groter vloerkleed maakt het verschil
Bij de vorige donkergrijze bank lag al het Lova Arches beige vloerkleed van Volero. Het dessin vonden Julia en Maarten nog steeds mooi, maar het kleed was eigenlijk net te klein.

“Toen de nieuwe bank er was, was ik toch niet helemaal happy”, vertelt Julia. “Ik wilde graag dat de complete bank op het vloerkleed zou staan. De terracottakleur steekt ook mooier af tegen het lichte kleed dan tegen de houten vloer. Daardoor vormt de zithoek echt één geheel. Dat soort details maakt een groot verschil en ik ben heel blij dat we voor het grootste formaat zijn gegaan: 280×380 cm.”
Ook de salontafel werd vernieuwd. Omdat er al een bijpassende poef en een tafeltje tussen de bankelementen stonden, wilden ze de zithoek niet te vol maken. “We zochten een ronde tafel die niet te klein en niet te groot was, liefst met een stevig onderstel. Geen hout en geen zwart, maar juist iets met een marmerlook, zodat ook dat materiaal uit de keuken weer terugkomt.”


Dat bleek nog een behoorlijke zoektocht. Uiteindelijk vonden ze bij Lumz een ronde salontafel van composiet, die zelfs geschikt is voor buiten. “Net als bij het Dekton-werkblad in de keuken hebben we ook hier vooral voor een praktisch materiaal gekozen dat gemakkelijk schoon te maken is maar wel lekker stevig is.”
Raambekleding als finishing touch
“De finishing touch van de benedenverdieping, of misschien juist wel de basis, is de raambekleding. Het is maar hoe je het bekijkt”, vertelt Julia. De oude grijze gordijnen waren echt gedateerd. Julia en Maarten kwamen uit bij Veneta, waar ze eerder al raambekleding voor de keuken hadden besteld. “We hadden zelf al heel wat kleurstaaltjes aangevraagd. Die kwamen de volgende dag in een mooi doosje binnen. Heerlijk, al die stofjes en kleuren bekijken.” Voor de ramen aan de straatzijde in de woonkamer dachten ze weer aan rolgordijnen om de inkijk te beperken. Daarnaast twijfelden ze tussen in-between gordijnen en overgordijnen. “We hadden eerder verduisterende gordijnen, maar die vonden we nogal benauwend wanneer je ze overdag dichtdoet, bijvoorbeeld vanwege de zon.”

Omdat in een oud huis niet alles recht loopt, besloten ze advies aan huis aan te vragen. “We dachten eigenlijk vooral dat het handig zou zijn als iemand kwam opmeten. Maar daarmee hadden we Loyd van Veneta echt onderschat”, lacht Julia. Loyd keek rond en vroeg of ze weleens aan plisségordijnen hadden gedacht. Ze kunnen zowel van boven als van onderen geopend worden. Zo konden ze de inkijk vanaf de straat beperken en tegelijkertijd veel meer daglicht binnenlaten.
“We waren eigenlijk meteen enthousiast over het idee en ook meteen om om voor de naturel te kleur te kiezen in plaats van wit. Zelfs de witte houten jaloezieën in de keuken, die we helemaal niet van plan waren te vervangen, gingen eruit. Met deze plissé in naturel tint hebben we daar nu ook veel meer lichtinval en dezelfde raambekleding aan de gehele straatkant van het huis.”



Voor de woonkamer kozen ze daarnaast voor luchtige in-between gordijnen in een linnen stof in de kleur beige. De plisségordijnen zorgen immers al voor de gewenste privacy. Bij het uitzoeken van de kleuren keek de adviseur zorgvuldig naar de rest van het interieur. “Hij heeft de stalen van de bank bekeken en de gordijnstoffen naast de muren en kozijnen gehouden. Hij hield een staal zelfs helemaal tegen de balk aan het plafond om te kijken of de kleuren mooi bij elkaar pasten.”

Het advies leverde niet alleen een andere uitstraling op, maar ook meer daglicht. “Loyd had helemaal gelijk. Ook nu het buiten minder licht wordt, komt er nog volop licht via de bovenkant van de plissés binnen. En of de gordijnen nu open of dicht zijn, alles blijft luchtig. Misschien is dit achteraf wel een van de grootste verbeteringen die we hebben gedaan.”
Nog genoeg op het wensenlijstje
De complete verbouwing werd uitgevoerd door een aannemer en zijn team, die ongeveer vier weken hard aan het werk waren. “Ook de meterkast in vervangen, elektra opnieuw aangelegd en een ventilatiesysteem. Dat zijn grote investeringen waar je in eerste instantie weinig van ziet, maar die echt verschil maken in het wooncomfort. In een huis uit 1870 kom je nu eenmaal van alles tegen wat in de loop der jaren misschien logisch leek. En ook alle kleuren van rode kozijnen tot blauw op radiatoren.”
Voorlopig genieten Julia en Maarten van hun vernieuwde benedenverdieping maar het wensenlijstje is nog niet leeg. “Een nieuwe badkamer staat er nog op, het liefst zelfs een extra badkamertje. We willen verder verduurzamen en buiten hebben we plannen voor een overkapping en een nieuwe schutting. Kortom, we blijven de komende jaren nog wel lekker bezig!”










Reageer